Nederrijn - 23 januari 2010

Op mijn GPS 30 km, op die van Igor: 27,5; ra ra hoe kan dat? Okay, ik had de GPS meegenomen naar het schitterende café onderweg, maar dat kan het verschil niet geweest zijn. En ik heb wellicht een minder strakke vaarlijn dan Igor, volgens Jan waggelde ik zelfs, dat komt ervan als het tempo wat afzakt…

Dit raadsel blijft onopgelost net zoals het raadsel over wat nu iets tot groente of tot fruit maakt; wij zijn er nog niet uit. Ook Wikipedia kan geen eenduidig antwoord geven. Deels is het wat Jannes zei: fruit zijn de vruchten van een boom of struik, groente delen van de struik zelf. Een andere splitsing is: van een kruidachtige plant is groente, van een houtachtige plant fruit. Maar ook daar zijn uitzonderingen op. Maar wat waarschijnlijk het meest aansluit bij onze cultuur (het onderscheid schijnt per cultuur anders te kunnen zijn): fruit eet je rauw, groente moet bereid worden. Waarop Jan weer antwoordde: ‘worteltjes eet je rauw voor je ogen, maar kun je ook koken. Wat te denken van komkommer, is fruit dus’. Waar kajakkers zich al niet mee bezig houden!

Er gebeurt altijd wel weer wat op zo’n vaartochtje. Dit keer waren we op de Nederrijn rond Rhenen, aan de voet van de Utrechtse Heuvelrug. Weinig scheepvaart op de heenweg, wel een stevige stroom van 4,5 km tegen. We kruipen de rivier op tot we een stukje rivieroever-reservaat passeren dat hoort bij de Blauwe Kamer. Hier zijn we even ondeugend en wippen over de drijvende afsluiting om te genieten van een verstild rivierlandschap, tot we op het ijs varen en gedwongen zijn om terug te keren. Dan ineens steekt de punt van mijn kajak omhoog en zit ik muurvast op een boomstronk, die onzichtbaar onder het water verstopt lag.

Andrea roept om een foto maar ik ben helemaal niet in de ‘mood’ voor een foto. Het is vrij wiebelig en ik kan geen beweging in de kajak krijgen. Balanceren dus en hopen op een redding met een goede afloop. Govertjan is de reddende engel; na flink heen en weer sjorren kom ik achterwaarts weer met de schrik vrij. Ik moet er nu niet aan denken om een natte oefening te doen, het is zo al koud genoeg. Niet te koud maar zodra je stil ligt komt dat moment al ras dichterbij.

Vorige Logboek Volgende