Snertkamp zonder
snert - 13 en 14 februari
Door het zoutgehalte van de Grevelingen kan hier tijdens een
vorstperiode toch gevaren worden. En dat doen we onder echt winterse
omstandigheden: in de sneeuw, tot op het ijs en met temperaturen onder 0 0C.
We varen twee dagen achter elkaar onder leiding van Reinaud en Janine met een
toeziend oog van Nico, allen uit Wageningen. En dat niet alleen, we kamperen
ook, dus kan ik mijn dikke winterslaapzak eens in de kou testen.
Dat valt tegen: pas tegen de ochtend ben ik zo aangekleed dat ik
de slaap kan vatten. Naast mijn pyjama en sokken heb ik dan inmiddels ook een
vest, een muts, een broek en een jas aangetrokken en lig ik dus volledig
aangekleed in een lakenzak in mijn slaapzak. Het zal de pret niet drukken, een
paar uur slaap minder maakt mij niet zoveel uit, er staat immers zoveel
tegenover: Wageningse kanovrienden, waar wij IJsselsteiners (Jannes, Hans en
ik) prima mee matchen, het besneeuwde Zeeuwse landschap compleet met paarden en
zeehonden, een bescheiden kampvuurtje met een parafine-blok van Jannes,
sneeuwvlokjes die uit de lucht dwarrelen.
Uiteraard is het koud, erg koud bij vlagen maar goed ingepakt en
bij een stevig vaartempo is het te doen. De pauzes zijn kort, een half uur, en
dat is maar goed ook want dat zijn juist de koudste momenten. Het is leuk om de
kou te trotseren, om te varen daar waar heel veel anderen afhaken, het schept
een geweldige band zonder dat daar woorden aan gewijd worden. Hier kan ik nog
een hele poos van nagenieten…
,